Helaas maar aan alles komt een eind. Ook zo aan ons verblijf in Barcelona die prachtige stad met al zijn pracht en praal, de stad van Gaudi met zijn prachtige werk.
Een einde aan het "runnen" van de Casa Libelle, de gezellige bed & breakfast dicht bij de Poble Nou en het strand. Aan onze mooi in gerichte kamers met de heerlijke bedden met prachtig beddengoed. Aan de gezellige onbijtjes waarvoor je eens in de 4 dagen ook vroeg je bed uit moest om het klaar te zetten en bij de bakker baquette tostades en intergrales te halen. Niet meer de kamers schoonmaken, bedden opmaken eens in de 4 dagen.

Een einde aan het maken van filmpjes, op pad met de heerlijk jonge club mensen waar we ook zo veel me gelachen en gedeeld hebben. Niet meer gezenderd worden door Tarik, hihi, de enigste man die onder mijn vestjes mocht zitten, niet meer een tik op de billen krijgen van Jo, niet meer het vrolijke gezicht van Anne-m s’morgens vroeg, maar ook nog zoveel niet meer met deze lieve jonge lui!!!

Niet meer alleen maar Saskia zijn, alles loslaten van thuis. Niet meer op de scooter ondanks mijn ongelukje mis ik het. Niet meer de vrijheid in je doen en laten, het even niet op de klok hoeven kijken. Zo de deur uitlopen om ergens te gaan eten(heerlijke tapas en paella) ipv boodschappen doen en eten koken. Geen handycam filmpjes meer maken, niet meer opletten op de webcams hoe je er bij loopt, wat je wel of niet aanhebt en belangrijk ook wat je zegt. Niet meer dansen in de Baja, wc papier van je schoenen vissen onder het dansen, de heerlijke cocktails gemaakt door onze dansleraar Marcello, maar ach gelukkig zit er een Baja in Rotterdam dus een lijkt me een leuke plek voor een reunie toch?

Helaas ook even een einde aan de gesprekken met Mercedes en George, 2 ontzettende lieve mensen die ik in mijn hart gesloten heb. De foto’s die ik allemaal mocht bekijken van George, de interesse in de mijne. Maar ik zeg even…want ik kom terug en houd contact met ze en missen doe ik ze nu al.

Maar ook een einde aan de nachtelijke gesprekken met mijn room-mate. Haar wekker die s’morgens om kwart over 7 afgaat en de por die ik daarop volgend krijg omdat ze dacht dat mijn wekker ging…. Maar gelukkig geen einde aan onze onstaande vriendschap, een match waar je U tegen zegt, we hebben zo heerlijk genoten, gelachen, gehuild, gedronken, gewerkt, gescooterd, ge-shopt, gelopen, gedanst, gepint, gezorgd en nog zoveel meer, alles  samen met, om en voor elkaar! kortom samen hebben we dit geweldige avontuur beleefd. Tanja Thanks voor een grandioze tijd, we blijven elkaar zien en horen!!!

Een einde aan zoveel prachtige momenten, dingen, lieve gezellige mensen(waaronder natuurlijk ook de andere cava-girls) en belevenissen maar ze staan in mijn geheugen gegrift. Ik neem ze voor altijd als herinneringen mee  in mij hart en zou ze voor geen goud hebben willen missen. Ik ga het daarmee doen en de filmpjes, de blogjes, de krantenknipsels met intervieuws,  en mijn foto’s die vormen samen een mooi verhaal voor de toekomst. Een verhaal waar ik trots op kan zijn.

Ik heb Barcelona in mijn hart gesloten en ik kom zeker terug.
Libelle bedankt voor deze geweldige kans! tot op de Libelle zomerweek!

Liefs van Sas

Een tijd van komen en van gaan… is a post from weblogsaskia.

Het wordt wederom een korte nacht ben ik bang.

Vannacht om 4 uur klaarwakker…. was opgehangen, geheugenkaartje geleegd, bestanden bij gewerkt, mails gestuurd, pincode’s opgezocht en zoveel meer van die kleine dingen.

En nu een vol hoofd, snipverkouden, loop te blaffen …kortom tijd om te gaan. Morgenvroeg brengt Wim me weg naar school en haalt me daar met Vera tegen een uur of 2 op. Vanwege slechte weersvoorspelling maar zo gepland. Ik moet om half 5 op schiphol zijn dus moet kunnen. Half 7 gaan we vliegen.

Ik ga jullie allemaal missen. Maar ga ook zeker zeer veel plezier hebben en genieten.

Alvast bedankt voor alle lieve berichtjes die ik per mail en telefoon heb gekregen.

Tot over 4 weken live en intussentijd via mail en blog.

daaaaaaaaag allemaal. dikke knuff saskia

inpakken en wegwezen….. is a post from weblogsaskia.

Tjonge wat maken ze leuke dingen mee zeg, scooterles..Wauw!! dat lijkt me ook wel wat. Het ziet er prachtig uit en dan ook nog een bij een zonnetje.

Ondertussen zijn de eerste 2 dames(Niesje en Gera) weer naar huis, wat zullen zij een hoop te vertellen hebben thuis zeg, 2 dames zijn er bijgekomen(Niellen en Mandy) die alweer 2 weken meedraaien en beleven. De 2 dames waarmee wij (Tanja en ik)2 weken samen zullen werken zijn vrijdag aangekomen. Het klinkt en is helemaal gezellig. Het komt nu toch echt dichtbij want met Jolanda en Kitty gaan wij aan het werk en leuke dingen doen.

Nu wordt het thuis toch wel eens tijd om dingen nog te regelen, poetsen, dingen uitzoeken en wat allemaal nog wel niet meer wat straks meemoet…. help krijg ik dat in 1 koffer? en wel maar met 20 kilo pfff… handbage mag maar 5 kilo…alleen camera en statief al….( ) We zullen zien. En ach, dan anders maar wat euro’s bij betalen.

Kitty is een verwoest blogger( jaja zoheet iemand die een weblog bijhoudt en dan ook regelmatig) en beheert ook pagina’s op het net dus die kan me vast bijbrengen hoe ik straks ook foto’s hier kan plaatsen.  Zij heeft bij haar dagboek al een mooie foto staan. Ik probeer wel eens wat. Het gaat helemaal goed komen ga ik van uit.

Nog 11 dagen!!!!!!!!!! Het aftellen is echt begonnen…..

tot gauw!!

(zo even een testje…. of er nu een plaatje te zien is? mmmmmm heerlijke tapas die we zeker gaan proeven, er schijnt zelfs een tapasbar tegenover het hostel te zitten… niet verkeerd toch?)

wisseling van de dames is a post from weblogsaskia.

Yess het is toch Tanja. Ze al een beetje bekend daar want heeft er al 3 dagen gezeten en gaat nu met mij in de herkansing. Ik vind het helemaal geweldig voor haar en gun het haar zo. En voor mij natuurlijk ook leuk want het is een hele leuke meid dus met gezelligheid em dergelijke moet het toch goed komen.

Ondertussen kijk ik toch wel een paar keer per dag op de site over de Casa over alle belevenissen van de dames die er nu zijn. Het ziet er fantastisch uit en krijg er steeds meer zin in.

Het aftellen is begonnen….. nog 3 weken!!! Dan kun je mij daar met al mijn belevenissen en avonturen volgen maar nu is het ook al zeker de moeite waard om te kijken. Dus doen!!

casa libelle(link)

Wie gaat er mee…..? is a post from weblogsaskia.

Vandaag 27 december werden we verwacht voor het maken van een portretfoto en een filmpje die wordt gebruikt voor het internet(een zogenaamd green-screen film). Onderhande genomen door een visagist was ook weer een belevenis op zich… Herken ik mezelf straks nog in de spiegel, zit mijn haar wel zoals ik het zelf ook doe…..???? Ja hoor, het viel reuze mee. Mijn kleding was meteen goed met wat ik al aanhad….pfff… voor niets met die zware weekend-tas vol gestreken kleding en laarzen lopen sjouwen, hihi, maar dat scheelde ook weer omkleden. En nu maar aftellen tot 26 januari, de dag dat mijn avontuur echt gaat beginnen. Helaas nog onbekend wie met mij mee gaat want mijn room-mate heeft helaas moeten besluiten om niet mee te gaan. Ik heb er alle vertrouwen in dat er een leuke gezellige dame voor in de plaats komt.

Naar Hoofddorp en Aalsmeer is a post from weblogsaskia.

Er werden lezeressen gevraagd die wel voor een maand naar het buiteland wilden en daarover een verslag konden maken. Tuurlijk wilde ik dat…… daar was ik wel aan toe naar al het gedoe met van alles en nog wat. Ik was tenslotte net 40 jaar geworden en riep ik toen niet:

En nu is het tijd voor Saskia, tijd voor eens wat anders, tijd voor iets nieuws!!

Maar door omstandigheden heb ik nooit meer aan die screening die ik destijds gedaan heb gedacht. Mede ook doordat ik ook wel een beetje dacht: ach daar word ik toch niet voor uitgekozen. Maar niets is minder waar want totaal verrast was ik toen ik in begin september werd gebeld of ik nog mee wilde werken aan dit project( haha welk project want wat er precies ging gebeuren bleef nog even geheim) en of ik naar Aalsmeer wilde komen voor een nieuwe screening. In eerste instantie was mij reactie Jaaaaa natuurlijk, maar toen ik er over nadacht vond ik dat ik helemaal niet weg kon in het najaar. Maar dat bleek geen probleem want ik mocht zelfs aangeven wanneer het beste uitkwam.

Dus ik naar Aalsmeer, een beleving op zich, naar de studios voor een screening wat inhield: een nieuw filmpje tijdens een intervieuw, een gesprek met een mental-coach en een psychologische test. Ik zou na 2 oktober horen of ik erbij hoorde of niet. Nou dat was een ruim begrip, ik kreeg in begin november een brief met de mededeling of ik nog even geduld wilde hebben. Of het zo moest zijn, geen idee, maar ja….. op 24 november, de dag van de oplevering van mijn nieuwe huis kwam het verlossende woord: Ik mocht mee! Yes!!

Hoe het begon…. is a post from weblogsaskia.